عابد باده پرست

با تو رفتم
              بی تو باز آمدم
                                   از سر کوی او
                                                       دل دیوانه !

پنهان کردم
               در خاکستر غم
                                    آن همه آرزو
                                                       دل دیوانه !

چه بگویم  با من ای دل  چه ها کردی

تو مرا با    عشق او         آشنا کردی

پس از این زاری نکن

                         هوس یاری نکن

                                               تو ای ناکام

                                                              دل دیوانه !

با غم دیرینه ام

                         به مزار سینه ام

                                               بخواب آرام

                                                              دل دیوانه !

با تو رفتم   بی تو باز آمدم   از سر کوی او  دل دیوانه  ..

با صدای فراموش نشدنی .... اگه گفتید  ؟!

n       خدای عزیز

اسم "زمین" را از کجا آورده ای ؟ تا حالا به اینکه آن را عوض کنی فکر کرده ای ؟
دوست دارم اسمش  "دنیای تام " بشود .
                                                      تام (11 ساله)

n       خدای عزیز
میشود خواهش کنم طعم مارچوبه را عوض کنی ؟
بقیه چیزها خوب هستند .
                                     با عشق ،  فرد (9 ساله)

n       خدای عزیز
تو معرکه ای !!!! دست خط خودت را برایم به آدرس زیر بفرست و بنویس :
" به انسان محبوبم در امریکا که از همه خوش تیپ تر و با هوش تر است و همه
دخترها خاطرخواه او هستند . "
                                       برت (9 ساله)
امضایت هم یک علامت بزرگ Gبا یک صاعقه باشد تا همه بچه ها باور کنند که واقعا
نامه توست .

n       خدای عزیز
خیلی از مردم می گویند برنامه های تلویزیون پر از خشونت و کشتار است.
من می گویم در کتاب مقدس خشونت و کشتار خیلی بیشتر است .
شادم کن ، درک (11 ساله)

n       خدای عزیز
آیا در بهشت برای بچه هایی که از بوته کلم بیرون می آیند جای مخصوصی داری ؟
آنها به خاطر اینکه از طبیعت به وجود می آیند به تو نزدیکترند ؟
                                                                              با عشق ، آنجلا (8 ساله)

n       خدای عزیز
وقتی بچه بودی لودرهای اسباب بازی بزرگ بودند ؟ نمی دانم و قتی بچه بودی
چی صدایت میکردند .
                              وارن (7 ساله)

n       خدای عزیز
تو چند سال داری ؟ اگر داستان نوح واقعیت داشته باشد تو باید از همسایه ما آقای گراب
هم پیرتر باشی . او خیلی پیر است .
                                                 ناراحت نشوی ، تامی (8 ساله)

n       خدای عزیز
در روی زمین و در آسمان، تو و دوستم سیندی بهترین هستید.
                                                 با عشق ، کارول (10 ساله)

اشاره : این نامه های  فوق العاده قشنگ رو بچه ها به خدای عزیز خودشون نوشته اند .
از کتاب : " نامه های بچه ها به خدا "

چه گناهی میتواند زیباتر از آن باشد که از باران بخواهیم پاکش کند ؟

چه تفسیرها و تعبیرها نوشتند برای آن !!

" اگر عشقت گناه است    ببین غرق گناهم "

ببار تمام روز را ای آسمان

                باشد که گناه شبانه ام را

پاک اگر هم نتوانی کردن           کمی کمرنگ تر  کنی !

     هیچ کس هست که با قطره باران امشب

     همسرایی کند و روشنی گلها را              بستاید تا صبح

                                                        که برآید خورشید ؟

     هیچ کس هست که در نشئه صبح

                                         ساغر خود را بر ساغر آلاله زند

     - به لب جویباران -

    و بنوشد همه جامش را    شادی کام گیاهی که ننوشیده

                                        از ابر کویر

                                                   ساغر روشنی باران ؟

     هیچ کس هست که با باد بگوید

                                       در باغ

                                                آشیان ها را ویرانه مکن

     جوی              - آبشخور پروانه صحرا را -

                                                آشفته مدار

     و زلالش را کایینه صد رنگ گل است

                                            با سحرگاهان بیگانه مکن .

     هیچ کس هست که از خط افق

                                        گرد صحرا را            دریا را

     مرزی بکشد                    نگذارد که عبور شیطان

                                         از پل نقره موج

     عصمت سبز علفزاران را

                                       تیره و نحس و شب آلود کند ؟

     هیچ کس هست در این جا که بگوید :

     من      روح هستی را              در روشنی سوسن ها

                                                و مزامیر گل داوودی

                                  بهتر از مسجد یا صومعه میبینم ؟

     هیچ کس هست که احساس کند

     لطف تک بیتی زیبایی را                  که خروس شبگیر

                                                 می سراید گه گاه ؟

     هیچ کس هست

                           که اندیشه گلها را

- از سرخ و کبود -

                                             بنگرد صبح در آیینه رود ؟

     یا یکی هست

                      - در این خانه -

                                             که همسایه شود

     با سرودی که شفق می خواند

                                         بر لب ساحل بدرود و درود ؟

   از استاد شفیعی کدکنی 

n       میدونه که لُپهای سرخش رو خیلی دوست دارم. خودش هم دوست داره. پس هر روز یه بوس کوچولو بهم میده تا دو تا لُپ گُلی براش بگیرم. از کجا؟ نمیتونم بگم!

    وقتی باران می آید   آرزوهایت را فراموش نکن !!

دل من یه روز  به دریا زد و رفت
پشت پا به رسم دنیا زد و رفت

پاشنۀ کفش فرارو ورکشید
آستین همتُ بالا زد و رفت

یه دفعه بچه شد و تنگ غروب
سنگ توی شیشۀ فردا زد و رفت

حیوونی تازگی آدم شده بود
به سرش هوای حوا زد و رفت

                                            دفتر گذشته ها رو پاره کرد
                                            نامۀ فرداها رو تا زد و رفت

                                           حیوونی تازگی آدم شده بود
                                           به سرش هوای حوا زد و رفت

زنده ها خیلی براش کهنه بودند
خودشُ تو مرده ها جا زد و رفت

هوای تازه دلش میخواست  ولی
آخرش توی غبارا  زد و رفت

                                           دنبال کلید خوشبختی می گشت
                                           خودش هم قفلی رو قفلا زد و رفت

 / با صدای گرم ناصر عبدالهی از آلبوم جدید "هوای حوا" /.

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم
                                                   چندوقت است که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری به همان منظر دور                     به همان سرو صمیمی به همان باغ بلور

به همان سایه...همان وهم...همان تردیدی
                                                          که سراغش ز غزلهای خودم می گیری
به همان زل زدن از فاصله دور به هم
                                                            یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم

به تبسم ...به تکلم ...به دل آرایی تو
                                                        به خموشی...به تماشا...به شکیبایی تو
به نفس های تو در سایه سنگین سکوت
                                                         به سخن های تو با لهجه شیرین سکوت

شبحی چند شب است آفت جانم شده است
                                                            اول اسم کسی ورد زبانم شده است

یک نفر ساده...چنان ساده که از سادگیش
                                                          می توان یک شبه پی برد به دلدادگیش

آه ای خواب گران سنگ سبکبار شده                    بر سر روح من افتاده و آوار شده

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است
                                                            اول اسم کسی ورد زبانم شده است

یک نفر سبز ...چنان سبز که از سر سبزیش
                                                     میشود پل زد از احساس خدا تا دل خویش

آی بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست
                                                       راستی آن شبح هر شبه تصویر تو نیست؟

اگر آن حادثه هر شبه تصویر تو نیست           پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکیست؟؟

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش
                                                       عاشقی جرم قشنگیست به انکار مکوش

آن شبح کآفت جانم شده است                   آن الفبا که همه ورد زبانم شده است

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است          و تماشاگه این خیل تماشا شده است

آن الفبای دبستانی دلخواه     تویی
                                                 عشق من          آن شبح شاد شبانگاه تویی

 اشاره: این شعر را دوست نازنینمان صبا (کولی)  به درخواست من لطف کرد و برایم فرستاد که البته در وبلاگ خودش هم هست . من اونقدر به این شعر تعلق خاطر پیدا کردم که نتوانستم ننویسمش ./

دوستان عزیز

سپاسگزار همه تون که به همدردی ام  نشستید و نوشتید . با آمدن و رفتن آن دوستی به یادماندنی و در لحظه های تنهایی فهمیدم که عشق در آزادی می روید و زنده می ماند. آن احساس خفیفی که ما بیشتر وقتها به عشق تعبیرش می کنیم بیشتر اغفال کننده و دل خوش کُنک است .

اگر روزی پرنده ای را که در قفس داری رها کردی و او دوباره بازگشت
                                               
                                                          بدان که عاشقت شده !

n       همه ش  میگی دارم، دارم. چه خودخواه ! خوب منم دارم ولی ببین اصلا بهت میگم ؟! شاید کسی اصلا نداشته باشه، خوب نیست آدم اینقدر بگه دارم. ولی حالا که دست بردار نیستی بهت میگم که من هم دوستت دارم. خیلی خیلی بیشتر از تو . یه روزی اینو   میفهمی و دلت میسوزه.

n       یادتون باشه هیچ وقت کسی رو زیر بارون نکارید. چون ممکنه جوونه بزنه. یه روز که بارون می اومد من دیر به قرارمون رسیدم، نمیدونید شکوفه های دوستم چقدر دوست داشتنی بودند. از همون روز عاشقش شدم .

یادت هست این آخرین نامه قبل از آخرین دیدار و آن  "یک جلسه گفتگو"  ؟! 

" باید اعتراف کنم که من هم گاهی به آسمان نگاه کرده ام

 دزدکی در چشمان ستارگان .

 نه همه آنها،

 بلکه فقط آنها که شبیه تر بودند به چشمان تو ."

                                                   اقتباس از :   مهم نیست ،

یادت باشد امروز هرقدر که بتوانی رو به آسمان با قلبت نفس بکش،

هوای امروز هدیه ایست برای تو، باشد که بپذیری . دم گرانبهاست و

امروز بی همتا، ...     و چشمان آسمان      عاشقانه،      تر است .

بغضی دوست داشتنی آمیخته با شرمی نجیب، تا اشکهایش را نگه دارد

ولی گاهی آهسته یکی می افتد .

به آسمان خواهم گفت که بی تکلف ببارد چون میدانم که با اشکهایش

چیزی خواهد رویید، دوباره زنده خواهد شد، از نو نفس خواهد کشید .

ولی بعد از سردی و خشکی و ویرانی، با کدام منطق و "دلیل" دوباره

زندگی ممکن است ؟ آن چیست که توان روییدن داشته باشد آنگاه که

من و تو شاهد مدفون شدنش بوده ایم ؟

ولی مامیدانم که

خواهد رویید، زنده خواهد شد، نفس خواهد کشید از نو، چون :

طبیعت عشق همین است . من امروز را دوست دارم و فردا را .

تو چطور ؟

من این نامه را برای دلیل های تو نوشتم . اصلا دلیل ها  که در زندگی مهم نیستند. مهم همون چیزیه که به هر دلیل اتفاق می افته . چون اون  بالاخره اتفاق می افته .

باز هم جوابی از تو نبود .  تا اینکه ماه ها  بعد خیلی اتفاقی همدیگه رو دیدیم و بعد از اون "یک جلسه گفتگو" 

 این آخرین نامه ام بود :